Αγχογόνες καταστάσεις που δυσκολεύουν τη ζωή μας

Γράφει ο/η: Ράνια Α. Κυριαζή, Ψυχοπαιδαγωγός – Δρ Κοιν. Ψυχολογίας

Το να είναι κανείς γονιός δεν είναι εύκολο πράγμα. Δεν έχει εκπαιδευτεί γι΄ αυτόν τον
σκοπό, δεν έχει ευκαιρία για «πρόβα», το περίσσευμα της αγάπης του για το παιδί του δεν
αρκεί για να τον κάνει πιο αποτελεσματικό, ενώ οι σχέσεις που έχει βιώσει με τους δικούς
του γονείς «χρωματίζουν» (καλώς ή κακώς) τη γενικότερη στάση και συμπεριφορά του
μέσα στην οικογένεια.

Στην προσπάθειά μας να σας βοηθήσουμε και να σας ενισχύσουμε στον δύσκολο ρόλο σας επικοινωνούμε μαζί σας, θίγοντας με λόγια απλά και κατανοητά καθημερινές δυσκολίες και προβλήματα που, δρώντας αθροιστικά, δυσκολεύουν πολλές φορές τη ζωή μας και μας προκαλούν αμηχανία και ανησυχία.

ΤΟ ΑΓΧΟΣ

Λέγοντας άγχος εννοούμε μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από συναισθήματα ετοιμότητας, έντασης, ανησυχίας, ανασφάλειας, δυσφορίας ή και αγωνίας.

Τα συναισθήματα αυτά προκαλούνται από απλές καθημερινές αφορμές και
δυσκολίες (χρόνος, συναισθήματα, διαφωνίες, αξιολογήσεις, ανατροφή /
προβλήματα παιδιών) αλλά και από βαθιά υπαρξιακά προβλήματα (θάνατος,
αποχωρισμοί, αδυναμία αυτοπραγμάτωσης κ.ά.)

Το άγχος μπορεί να είναι είτε εποικοδομητικό, δηλαδή να μας παρωθεί σε δημιουργική
δραστηριότητα, είτε παθολογικό. Στη δεύτερη περίπτωση διαρκεί πολύ και συνοδεύεται
από συμπτώματα:

• Σωματικά, π.χ. ταχυπαλμία, εφίδρωση, πονοκέφαλοι, διαταραχές στη θρέψη,
  γαστρεντερικά προβλήματα, ευαίσθητο ανοσοποιητικό σύστημα
• Ψυχικά, π.χ. οξυθυμία και εριστικότητα ή μελαγχολία και απομόνωση, αϋπνία ή
  υπνηλία, αδρανοποίηση των νοητικών λειτουργιών (μπλοκάρισμα), αδυναμία οργάνωσης της καθημερινότητας

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ /ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΑΓΧΟΥΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ

• Βοηθάμε στον προγραμματισμό της καθημερινότητάς τους (όχι μόνον προτροπές
  αλλά ιεράρχηση προτεραιοτήτων και χρονικές δεσμεύσεις)
• Δίνουμε έμφαση στο τρίπτυχο: εργασία, επικοινωνία / κοινωνική ζωή, ξεκούραση
• Γινόμαστε το ‘’παράδειγμα’’ (Η δική μας ψυχραιμία συνδέεται άμεσα με τη δική
  τους σιγουριά)
• Προσκαλούμε σε διάλογο (Η λεκτική έκφραση των ανησυχιών τους τα αποφορτίζει)
• Προσπαθούμε να προβλέψουμε και να συμφιλιωθούμε με ένα τυχόν δυσάρεστο αποτέλεσμα (π.χ. θα έχεις και άλλη ευκαιρία ή για να επιτύχεις στη ζωή σου χρειάζεσαι περισσότερα από την επιτυχία σε μια εξέταση…)
• Σταθμίζουμε τις προσδοκίες μας (ανάλογες με τις δυνατοτήτες του παιδιού μας)
• Χρησιμοποιούμε το χιούμορ μας
• Τονίζουμε ότι οποιαδήποτε επιτυχία ή αποτυχία σε μια εξέταση δεν αξίζει όσο:
  • η ψυχική μας ηρεμία και η ισορροπία στην οικογένεια
  • η υγεία και η χαρά της ζωής

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ…

• Αποφεύγουμε έντονες προτροπές για μελέτη (δεν επιμένουμε την τελευταία στιγμή)
• Δεν κάνουμε αρνητικές προβλέψεις (π.χ. έτσι που πας θα τα …θαλασσώσεις)
• Υπενθυμίζουμε την ανάγκη διαλείμματος, το οποίο, για να είναι αποτελεσματικό,
• καλό είναι να συνδέεται με κίνηση και αλλαγή περιβάλλοντος.
• Συμπαραστεκόμαστε άμεσα και έμμεσα (ηρεμία – ησυχία, διατροφή)
• Είμαστε ανεκτικοί σε μικροπροβλήματα (π.χ. στην επιλογή των ρούχων του)
• Αποφεύγουμε υπερβολικές εκδηλώσεις …συμπόνιας