Απονομή της ύψιστης τιμητικής διάκρισης του Ριζαρείου Ιδρύματος στα Εκπαιδευτήρια Γεωργίου Ζώη

Στις 25 Οκτωβρίου 2019 ο ομότιμος καθηγητής Γλωσσολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και Πρόεδρος του Ριζαρείου Ιδρύματος κ. Χριστόφορος Χαραλαμπάκης απένειμε σε μια συγκινητική τελετή το ειδικό αργυρό Μετάλλιο του Ριζαρείου Ιδρύματος στα Εκπαιδευτήρια Γεωργίου Ζώη. Στη μεστή περιεχομένου ομιλία του παρουσία όλων των μαθητών των Εκπαιδευτηρίων, των εκπαιδευτικών και πολλών γονέων ο κ. Χαραλαμπάκης τόνισε, ανάμεσα στα άλλα, τα ακόλουθα:

Ως Πρόεδρος του Ριζαρείου Ιδρύματος, ενός από τα αρχαιότερα και σημαντικότερα καθιδρύματα της χώρας, καύχημα του οποίου αποτελεί η Ριζάρειος Εκκλησιαστική Σχολή, αισθάνομαι ιδιαίτερη χαρά να απονείμω στο Σχολάρχη των Εκπαιδευτηρίων κ. Γεώργιο Ζώη την ύψιστη διάκριση του Ιδρύματός μας, που είναι το εγχάρακτο αργυρό μετάλλιο με την προτομή του μεγάλου Εθνικού Ευεργέτη Γεωργίου Ριζάρη, φιλοτεχνημένο από τον διάσημο ηπειρώτη γλύπτη Θόδωρο Παπαγιάννη.

Οι αδελφοί Μάνθος και Γεώργιος Ριζάρης, από το Μονοδέντρι Ιωαννίνων, διέθεσαν την αμύθητης αξίας περιουσία που δημιούργησαν με τον τίμιο μόχθο τους στο εξωτερικό για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τον τουρκικό ζυγό, όπως και για την παιδεία και τον πολιτισμό του νεοσύστατου κράτους. Το Ίδρυμά μας, περνά επί 175 χρόνια μηνύματα παιδείας, πολιτισμού, ευεργεσίας και αριστείας. Επικροτεί και επιβραβεύει δραστηριότητες με τους ίδιους στόχους. Έχοντας το σπάνιο προνόμιο να παρακολουθώ επί 45 συναπτά έτη τον αγώνα και την αγωνία του κ. Γεωργίου Ζώη για μια καλύτερη παιδεία του ελληνικού λαού και γνωρίζοντας τα φιλάνθρωπα αισθήματα και το πνεύμα ευποιίας που τον διακρίνουν, θεώρησα υποχρέωσή μου να επιβραβεύσουμε μια προσωπικότητα που ενστερνίζεται τα οράματα των Ριζάρηδων και τα κάνει πράξη με τις φιλάνθρωπες δράσεις του. Η διάκριση αυτή αποκτά βαρύνουσα και συμβολική σημασία καθώς ο κ. Ζώης κατάγεται από το Μαυρονόρος Ιωαννίνων, από την ευλογημένη Ήπειρο από όπου κατάγονται οι μεγαλύτεροι εθνικοί ευεργέτες.

Συγχαίρω από καρδιάς το Σχολάρχη κ. Γεώργιο Ζώη και τους άξιους συνεργάτες του και εύχομαι σε όλους σας, εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές, να σας συνοδεύει η Ευλογία και η Χάρη του Αγίου Νεκταρίου, Προστάτη της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής της οποίας διετέλεσε επί δεκατέσσερα χρόνια Διευθυντής της.
 

Με τη σειρά του ο κ. Γεώργιος Ζώης, συγκινησιακά φορτισμένος, ανέφερε στην ευχαριστήρια ομιλία του τα εξής:

Κύριε Πρόεδρε του Ριζαρείου Ιδρύματος
Με πολλή χαρά αποδέχομαι το Αργυρό Μετάλλιο του Ριζαρείου Ιδρύματος, που είναι και η ύψιστη τιμητική διάκριση. Η στιγμή αυτή για μένα είναι και θα είναι κρινανθός στη στράτα μου. Και είναι κρινανθός, γιατί με τιμά ένα ίδρυμα, του οποίου οι ρίζες είναι πολύ βαθιές, αφού φτάνουν στο 1844, και η λειτουργία του είναι καρπός των μόχθων και των στερήσεων των Αδελφών Μάνθου και Γεωργίου Ριζάρη από το Μονοδένδρι Ζαγορίου της Ηπείρου. Είναι κρινανθός, γιατί με τιμά ένα ίδρυμα, η συμβολή του οποίου στην κοινωνία μας ήταν η μέγιστη, αφού Πρωθυπουργοί, Ακαδημαϊκοί, Καθηγητές Πανεπιστημίου, Ιεράρχες κ.α. υπήρξαν απόφοιτοί του. Ένα ίδρυμα που λειτουργεί με στόχο την «αριστεία», διατηρώντας τις διαχρονικές του αξίες, και που αποδίδει στην κοινωνία μας πολίτες με «δίπλωμα ανθρώπου».
Είναι επίσης η τιμητική αυτή διάκριση κρινανθός στη ζωή μου, γιατί μου αποδίδεται δια χειρός του Προέδρου του Ριζαρείου Ιδρύματος, Ομότιμου Καθηγητή της Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου των Αθηνών, τον οποίο υπολήπτομαι και για την επιστημοσύνη του αλλά κυρίως για την ακεραιότητα του χαρακτήρα του.
 

 
Στο σημείο αυτό επιτρέψτε μου, παρακαλώ, να καυχηθώ που είμαι και εγώ Ηπειρώτης, από ένα μικρό χωριό, Μαυρονόρος το όνομά του, πολύ κοντά στη γενέτειρα των αδελφών Ριζάρη, μεγάλων εθνικών ευεργετών. Και όταν μιλάμε για εθνικούς ευεργέτες, εννοούμε, βασικά, τους Ηπειρώτες ευεργέτες.
Πατρίδα των ευεργετών η Ήπειρος. Όσο ξερό και άγονο είναι το έδαφός της, τόσο πλούσιο φύτρωσε και εξακολουθεί να φυτρώνει το δέντρο της ευεργεσίας. Δέντρο που πρόσφερε άφθονους τους καρπούς του, ιδιαίτερα στα χρόνια της πικρής σκλαβιάς, τότε που ήταν «σβησμένες όλες οι φωτιές οι πλάστρες μες στη χώρα.»
Με χρήματα μεγάλων Ηπειρωτών ευεργετών ιδρύθηκαν το Ζάππειο Μέγαρο, η Ακαδημία Αθηνών, το Αρσάκειο, το Πολυτεχνείο, το Αστεροσκοπείο, Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, η Σχολή Ευελπίδων, οι Φυλακές και το Θωρηκτό Αβέρωφ, η Ριζάρειος Σχολή κ.ά.
Και τελειώνω με την ευχή το δέντρο της ευποιΐας να θάλλει για πάντα στον τόπο μας, τον τόπο τον καλό και αγαπημένο.