Οι διακοπές θέλουν.. διακοπές!

Γράφει ο/η: Δημήτρης Κράλογλου, Εκπαιδευτικός Α/βάθμιας Εκπαίδευσης

Μιας και βρισκόμαστε πια προ των διακοπών των Χριστουγέννων, είναι μια καλή ευκαιρία να αναρωτηθούμε αν τόσο οι γονείς όσο και οι εκπαιδευτικοί εφαρμόζουμε στην πράξη το νόημα και την ουσία της λέξης αυτής απέναντι στα παιδιά.

Διακοπές σημαίνει διακόπτω. Διακόπτω την καθημερινή ρουτίνα. Διακόπτω τις καθημερινές (εξαντλητικές πολλές φορές) υποχρεώσεις μου. Διακόπτω το απαιτητικό πρόγραμμά μου και ασχολούμαι με πράγματα που αγαπώ και μου έχουν λείψει. Πόσο άδικο είναι οι διακοπές να ισχύουν με την πραγματική σημασία τους μόνο στον κόσμο των ενηλίκων! Και πόσο μάταιο να νομίζουμε πως το παιδί δεν έχει άλλες διόδους κατάκτησης της γνώσης και της εμπειρίας πέραν του σχολείου και των διδακτικών εγχειριδίων!

Τις περιόδους των διακοπών είναι απαραίτητο το παιδί να έχει χρόνο και ενέργεια για να αφιερωθεί στην οικογένειά του, στα ενδιαφέροντα και στις κλίσεις του, σε ό,τι του έχει λείψει εξαιτίας των ανελαστικών απαιτήσεων από τις οποίες περιβάλλεται. Κατά συνέπεια ο όγκος των μαθητικών του καθηκόντων που ανατίθενται από τους εκπαιδευτικούς αλλά και η «διάθεση επαναλήψεων» που έχουν πολλές φορές οι γονείς είναι καλό να περιορίζονται στο ελάχιστο.

Η οικογενειακή θαλπωρή, η στροφή στις αξίες που πρεσβεύει το πνεύμα των εορτών, μια επίσκεψη στο θέατρο, μια μικρή εκδρομή ή περιήγηση είναι βέβαιο πως θα δώσουν στα παιδιά γνώση, εμπειρία, συναίσθημα και, το κυριότερο, ισορροπία. Είναι άλλωστε σαφές πώς αν οι «μπαταρίες» των παιδιών δεν φορτιστούν, όταν επιστρέψουν στην καθημερινότητα, ίσως δεν μπορέσουν να αντεπεξέλθουν με πληρότητα στις υποχρεώσεις τους.

Διακοπές λοιπόν! Διακοπές για όλους μας και κυρίως για τους πιο σκληρά εργαζόμενους, για τα παιδιά.